During my time in Salzburg the weblog was the ideal way to communicatie with the people at home and a good way to show them how I lived there. Now it is the other way around! The first weeks at home where strange and amazing. It is really hot, today 36 degree’s. The first saturday at home we had a big barbeque with family and some friends wich was really cool. The other good news was the fallen parlement, so we can vote again! Hopefully this time a more left-wing parlement and things are looking good for that. The first cycling races I did went amazingly good. The results where 6th, 2th, 7th, 1th and 7th! Looks like my mountain rides back in Salzburg worked out fine. You can find pictures here from our house and some cycling pics of the first races.


This are two pictures of my pretty big bedroom. Unfortunatly the rooftops take away some space but it is much bigger then the Salzburg room. I did not found time yet to make a mess again, that is why my room on the photo is pretty neat.

That looks familiar! I brought this very expensive souvenir all the way from Salzburg to Groningen and it is in good company of Duvel, a premium Belgian beer and a Heineken.

No Untersberg, no Kapuzinerberg and also no drunk people and no balcony. It is our quit little street Valklaan that I see when I look out of my window.

Our livingroom downstairs.

Our backyard is nice and green during spring and summer. The ponds in the garden are huge, they take a way 33% of the garden but they look pretty cool I think.

Our house from the frontside. It is a double house, for Dutch standards you can call this a middle-class house I think. But the street we are living is really nice, green and lots of water.


The ponds are nice, there is much water in our village. Behind the houses on the last picture there is a lake where I did swim this weekend. Nice to have that around. When you look at the grass you can see how dry it is. We didnt had any rain since I came back. For me ideal, but farmers are complaning and in big trouble.

This is our street, the Valklaan. There are a few good things about this street. No drunk people, my grandparents live here, it is quite and green and the views are reasonable. But I miss the Untersberg offcourse!
 

This is the second stage of a cycling race. The first race I finish second and I had to defend the yellow leaders yersey in the next stage. That was not easy because wearing a yellow years means lots of work. Closing gaps in the peloton and one always must be aware of the opponents.

I outsprinted my main opponents for the classification and i finisht 7th in the final stage wich was enough to win the classification. I was surprised, amazed and totally happy with this unexpected victory.


The goal was to finish my first races in the main peloton to get used to the high speed and thight corners again. But things went much better than expected with this victory. Isn’t the last picture nice? I will keep you informed,

Sincerly deine,

Tom

Salzburg is zo authentiek, dat je er elke keer weer in de middeleeuwen waant als je er doorheen loopt. Het is niet voor niks dat het hele centrum op de werelderfgoed-lijst staat. Wenen spant echter de kroon, het idee om in twee dagen Wenen te bekijken was volkomen belachelijk. Wat een rijkdom! Er staan wel 25 paleizen in de stad, om over de diverse godshuizen, theather en oude overheidsgebouwen maar te prijzen. Een gemiddeld Weens gebouw zoals hier rechts zou in Groningen een nationale attractie staan. Dit land heeft een schat aan cultuur en natuur in de aanbieding. Wenen is ook het centrum van Oost Europa, steden als Praag, Brno en Boedapest zijn in enkele uren per trein te bereiken. Ik heb er probleemloos 160 foto’s gemaakt in anderhalve dag Wenen. De rijkdom van deze stad laat duidelijk de dominante rol zien die Oostenrijk eeuwenland in de wereld gespeeld heeft. Corinne en ik hebben de kans gezien om het Hofburgcomplex te bekijken, dit is een enorm complex (eigenlijk een wijk) van gebouwen en hoftuinen waar de keizer resideerde. De Stephansplatz met de Stephansdom is het bruisende hart van de stad met de Donau die even buiten het oude centrum de stad doorkruist. Het Parlament is een enorm gebouw in dezelfde stijl als het Hofburgcomplex. De vele theathers zoals de Musikverein en het Hofburg theater (rechts) bepalen het gezicht en het rijke culturele leven van de stad. Ik denk dat ik maar eens een boek moet gaan lezen over deze stad. Zelf de treinreis naar Wenen (320km!) was een verademing met de vergezichten over de heuvels, meren, velden, boerderijen en kastelen. Ik ga dit land erg missen…

Schonbrunn

Het enorme paleis Schonbrunn, midden in een bos juist buiten het Weense centrum. De foto is genomen vanaf de Gloriette, een soort tuinhuisje op een heuvel in de tuinen en bossen van Schloss Schonbrunn.

De Gloriette, tuinhuisje van het Schloss Schonbrunn. 

Als ware het de Keizer van het Habsburgse Rijk zelf, zo kijkt deze eend over de oude stad Wenen in de vijver voor de Gloriette op de heuvel in het Schonbrunn park. Mooi plaatje nait?
Stephansdom/Stephansplatz

De torens van de 173 meter hoge Stephansdom

Deze foto zou ook 600 jaar geleden gemaakt kunnen zijn. (al hadden ze toen nog niet zulke goede fotografen)

Stephansplatz, hart van de stad

Nauwe staatjes in het centrum van het oude Wien.

Katholiek is het leidende geloof, net als in Salzburg
Hofburgcomplex

Het Hofburgcomplex spant de kroon (en de wagen) een hele wijk vol paleizen en bijgebouwen stonden ter beschikking van de keizer.


Stallen van het keizerlijk Paleis
Overig

Het Rathaus (gemeentehuis) aan de Rathausplatz. Kon minder he?

Het Parlament, zetel van de Oostenrijkse regering. Kun je wel mee voor de dag komen dacht ik zo.

Belvedere, een barok Paleizencomplex dat als buitenverblijf diende voor de keizer. Het ligt overigens maar een kilometer of vijf van het Hofburgcomplex, wat je buitenverblijf noemt…

Wat doe je als het WK voetbal vlakbij je dorpje wordt geopend? Dan ga je er heen! En zo gebeurde het ook, met Rafael uit Mexico, Dobromilla en Weronikauit Polen, Marek (Markus) de Poolse Duitser of andersom enondergetekende. Voor vijf euro per persoon kun je de hele dag door Beieren reizen met trein, bus, metro, wat je maar wilt. Geweldig gewoon. De stad is sowieso al prachtig, maar als de straten overspoeld zijn met Engelsen, Duitsers, Nederlanders, Brazilianen en heel veel Mexicanen dan is de sfeer inderdaad bijzonder. Overal waren  (sport)evenementen en culturele evenementen bezig. Uniek om die WK sfeer eens op de snuiven voor een dagje. Buiten die complete WK gekte. We hebben kerken bezocht, torens, kastelen, paleizen en tuinen. Ook zijn we nog even naar een waardeloze WK shop geweest waar ze vlaggen en andere rommel verkopen. Daar komen de WK bandjes ook vandaan. Vreemd genoeg was er weinig degelijk materiaal meer over, er was alleen heel veel Duitse rommel over, niet van de fantsoenijke landen. Logisch eigenlijk, het is niet anders. Ik heb wat fotos ingevoegd, klik op de fotos voor de vergroting. Foto’s zeggen eigenlijk heel weinig, als je ze zo bekijkt. Maart sfeertje was wel degelijk uniek!

Salzburger Radmarthon
De dag erop was de Salzburger Radmarathon, die ik ook ga fietsen. Aangezien ik geen 40 euro ga betalen om mee te doen fiets ik illegaal mee. Ben achter het peloton gestart en op de eerste klim heb ik honderden mensen achterhaald om uiteindelijk in een tweede peleton te komen. Ik was ondanks mijn enorm slechte benen na het gesjouw van Munchen verreweg de beste van de groep, dus ik heb enorm veel op gereden. Een supertraining dus, op de klimmen moest ik echter fors inhouden, die Bradwursten fietsen niet zo hard omhoog en ik had ook geen zin om alleen verder te fietsen. Aardig was dat de eerste twee vrouwen in de koers in deze groep zaten. Eentje had haar vriend mee en die pakte steeds de andere terug. Daar ergerde ik me wat aan dus ik ben met de andere weggereden en heb de laatste 10 km richtig gebeukt, alleen de klimmetjes moest ik me natuurlijk enorm inhouden. De vrouw in mijn wiel won, dus ik was toch nog nuttig bezig vandaag.

Oranje Residenzplatz
Terug naar huis, snel douchen en eten en dan naar de stad, waar de zon volop schijnt. Tegen de klok van drie naar de Residenzplatz, daar heeft de ORF een megascherm geplaats om de wedstrijden te volgen, supergaaf. En er waren enorm veel Oostenrijkers in Oranje shirts. De Serviers hadden lawaai voor tien maar die waren na een minuut of twintig mooi rustig. De wedstrijd werd gewonnen dus ik kan best wel zeggen dat dit een goed weekend was. Het weer is nog steeds gaaf dus ik ga nog even de stad in. Ik moet het er maar even goed van nemen in mijn laatste weken hier, bmw!

Als detrein over de Duitse grens rolt denk ik aan die duizenden, tienduizenden diedeze zelfde reis ook hebben ondernomen. Voor hen was het een enkele reis. In vergelijking met hun treinreis ismijn reis de hemel op aarde, op weg naar de hel op aarde. Na het binnen rijdenvan Munchen, de hoofdstad van het Derde Rijk, stappen Corinne enik over op een bus, de trein rijdt niet meer tot de poort zoals hij dat ooitdeed. Een behoorlijk drukke bus en rumoerige bus. Een rumoerige stemming dieomslaat als we de wachttorens in het vizier krijgen. Een akelig gevoel bekruiptme, en ik vermoedt dat dit bij de andere passagiers niet anders zal zijn. Detekst op de toegangspoort luidt: ‘Arbeit macht frei’, een harder cynisme kan ikme niet voorstellen. Op deze plek werd in 1933 de industriële moordmachineopgestart, een machine die volgelingen zou krijgen in het ganse Derde Rijk. Eenmachine die pas twaalf jaar later zal zwijgen. Hier werd het begrip genocideuitgevonden. Een historische plek die ik nu als toerist bezoek, of ben ik numeer een ramptoerist? Foto’s maken op deze plek voelt vreemd, erg vreemd.

De eersteindrukken in de ‘bunker’ waar de ‘verhoren’ plaatsvinden maken een diepe, helediepe indruk op me. Ik dacht dat ik er al veel en genoeg over gelezen had, maarde sfeer in dit betonblok is nog steeds angstaanjagend. Ik lees wat dagboekenvan gevangen en die niet alleen mij misselijk, er staatiemand te kotsen in de gang. Ik wil er niet teveel over uitwijden, de wreedheden zijn bekend. Ik maak een paar foto’s,die geen recht doen aan de werkelijke sfeer in de vochtige betonnen cellen. Ikwas blij om weer buiten te zijn en we hebben vervolgens vrij veel tijd gespendeerd in hetmuseum. Hierna hebben we een grote ronde gelopen over het kamp. We bezichtigeneen barak, waar ooit 1800 mensen ‘resideerden’. Je kunt er in een minuutjeomheen lopen… Aan heteinde van onze ronde (hoe ironisch) bezichtigen we de desinfecteringsruimtes, de kleedkamers,de ‘douches’ en het crematorium. Alles netjes achter elkaar gebouwd in eengebouw, met maar een doel voor ogen: efficiënt en geïndustrialiseerd moorden ende sporen uitwissen.

Na ‘Dachau’ hebben Corinne en ik wat gegeten en gedronkenin het Hofbrauhuis in Munchen, het gebouw waar Hitler door imponerendespeeches de NSDAP-topman wist te worden en later Fuhrer van zijn derde rijk.Duitsland op zijn slechts. Toch bijzonder hoe alles op een dag zo samen kanlopen. Vandaag is er live schlagermuziek, bierpullen van een liter een joligestemming, dikke hompen vlees op het bord, kortom Duitsland op zijn best! Laten we het verleden niet vergeten maar we moeten ook gewoon durven te genieten van de geneugten van dit  prachtige land. Een positieve afsluiting van een indrukwekkende dag.

Hekken en wachttorens kondigen het concentratiekamp Dachau aan.

De poort naar de hel.

‘Arbeit macht frei’; een van de meeste beroemde en beruchte cynismes…

s’ Morgens koppen tellen en uren doodstil staan in weer en wind op de apelplaats.

De hal van de ‘bunker’,  de gevangenis van het kamp. Hier regeren SS en gestapo met harde hand.

Met 1800 man in een barak te grootte van een paar zeecontainers.

Uitkleden en desinfecteren van kleding.

‘Brausebad’, de ‘douches’

Geen water maar Zyklon B uit de douchekoppen.

Een van de 8 ovens in het crematorium.

De schoorsteen van de moordfabriek. Uitkleden, desinfecteren, ‘douchen’ en cremeren in een gebouw.

In mijn vorige weblog ageerde ik quasi-pessimistisch tegen het weer en alle dingen die ik nog van plan ben. Welnu, de zaken zijn er niet vrolijker op geworden. Elke dag regen, de paar uur die het droog zijn probeer ik te trainen, wat meestal niet lukt. Na de nachtvorst van eergisteren dacht ik dat ik alles wel gehad had. Wat bleek deze morgen? Sneeuw. Gelukkig klaarde het enigzins op en klom ik op de racefiets, de Gaisberg omhoog. Dit duurde echter niet lang, reeds op 900 meter hoogte trof ik volgend tafereel aan:

Een prachtig plaatje, absoluut. Ben blij dat ik de camera mee had, maar kom op, morgen is het juni. Voordeel is dat mijn seminairpaper aardig opschiet. Het viel in het begin nog niet mee om semi-wetenschappelijk Engels te gebruiken, maar het went schnell. Net zoals dat Engels spreken en Duits spreken snel went, heb ik dan toch misschien een hele kleine talenknobbel? Je suis un petit talenknobbel? Om op die seminairpaper terug te komen, daarmee moet ik een heel eind kunnen komen als ik de weersvoorspelling bekijk. En die is helaas heel wat betrouwbaarder dan die van Piet, Jopke, Peter of Marjon…
Tot slot nog een foto van wat dit in de praktijk betekent, genomen vanaf het balkon.

Waar is de Untersberg?? Heb hem al een week niet gezien… Het doet me denken aan herfstachtig april-weekend ergens in Denemarken vorig jaar…

Of ‘the time flies when you are having fun’. Het is bijna juni en ik heb nog maar een goede vier weken Salzburg voor de boeg. En ik moet en wil nog zoveel…. De seminairpaper moet af, ik wil nog naar Munchen, nog naar Wien en ik wil nog heel veel trainen en koersen…

Helaas zit het weer de laatste anderhalve week nogal tegen, de temperatuur is nog wel OK  maar er valt gewoon veel en vaak regen. Niet ideaal dus, zeker niet als je nog even goed van het Oostenrijkse landschap wilt genieten en profiteren. Bovenstaande foto is van Salzburg vandaag, maar het zou even zo goed een andere dag kunnen zijn van de afgelopen week. Grauwe en grijze wolken bedekken de bergen om de stad. Ik weet bijna niet meer hoe de bijna 2000 meter hoge Untersberg eruit ziet. Een berg die ik normaal iedere dag kan zien vanaf mijn balkon. Slechts een dag viel er geen regen, en toen was het gelijk 31 graden en volop zon. Dit was afgelopen maandag. Vorig weekend heb ik maar eens weer het Salzburger nachtleven bezocht, want ook dat was lang geleden en zoveel gelegenheden kom er ook niet meer. Hieronder wat foto’s, het geeft me gelijk de mogelijkheid om wat van mijn vriendjes en vriendinnetjes te introduceren. Het maakt erg veel spass om met al die leute uit verschillende delen van vooral Europa te reden. Erg interessant, leerzaam en vaak humoristisch bovendien.

Dobromilla en Weronika, Krakow

Tom en Corinne, Groningen en Calgary

Michael en Maria, Munchen en Wroclaw

Salzburg is natuurlijk honderd keer mooier dan Groningen, maar als het aankomt op uitgaan ben je in Groningen toch maar verwend. In stad tenminste. Zoals al geschreven, de komende tijd gaat druk worden. Ik wil nog heel veel fietsen, in mijn laatste weekend hier ga de Mondseemarathon fietsen en op de laatste dag is er de beklimming van de Gaisberg in wedstrijdverband. Edwin komt speciaal hierheen voor de marathon, een mooi doel dus. Verder zijn er nog marathons (dit zijn wedstrijden waar iedereen aan mee kan doen, Jedermannrennen) in Berchtesgaden en Salzburg zelf. Die ga ik ook allebei meedoen. Waarschijnlijk zwart, aangezien de deelnamekosten echt illegaal hoog zijn. En aangezien ik hier toch al illegaal ben kan ik net zo goed illegaal mee doen. Wenen staat hoog op mijn verlanglijstje, helaas heb ik nog maar drie weekenden hier. Het is te zien of er daar ergens een overnachting te regelen valt, maar dat gaat waarschijnlijk wel door. Genoeg plannen dus nog, we houden u op de hoogte…

Meer mogelijkheden! Meer opties! Uitbreiding van instellingen! Meer toepassingen en een gebruiksgemak van niks dus mijn hele weblog op de hobbel. Dat is wat weblog.nl heeft gedaan. Daarom heb ik maar weer een nieuwe gemaakt..

Nog zes weken. Nederland bereidt zich voor op mijn terugkeer. Ik ben blij dat het zo goed gaat met Nederland. Ik volg het nieuws redelijk, de NOS site is mijn startpagina. Ik kom vrij veel positieve nieuwsberichten tegen de laatste tijd. Ik kan met een gerust gevoel terugkeren over 6 weken!Nederlanders tegen uitbreiding EUGoede zaak! Een bureaucratische organisatie zonder publieke steun die niet eens een budget kunnen samenstellen moet zeker niet uitbreiden. Eerder reorganiseren, inkrimpen en gedwongen ontslagen! Zo gaat dat in het echte leven toch ook? (Ik wou dat wij een Margareth Thatcher hadden, zon rebate is pas goed voor de economie)Treble niet in finale SongfestivalPrima! In een competitie waar oorlogsverleden, steekpenningen, immigranten, emmigranten en nationalisme de winnaar bepalen moet je niet eens mee willen doen. En Israel en Turkije, sinds wanneer horen die eigenlijk bij Europa??Proef met gratis openbaar vervoerEn wij maar lachen om die Belgen. Die hebben al jaren (gedeeltelijk) gratis Openbaar Vervoer in de dichtbevolkte gebieden. En in een van de dichtsbevolkste en ontwikkelde landen ter wereld wordt het OV verpatst aan private prutspartijen. Neem een voorbeeld aan Belgie! Het Goede Doel schreef het immers 20 jaar geleden al. Zalm: mogelijk al dit jaar overschotMooi. Steek maar in het Openbaar Vervoer, veel beter als wegverbredingen, wijzigingen in de maximum snelheid en dat dan weer terugdraaien. Ayaan Hirsi Ali: ik ben sprakeloosDat had je veel eerder moeten zijn, dat zou ons een hoop ellende en geld hebben gescheeld. Hirsi Ali verruilt Den Haag voor VSIk denk dat ze het daar wel goed gaat doen. Ze houden daar wel van schijnheilige oproerkraaiers. Nederlandse economie sterk gegroeidCommentaar overbodig lijkt me!Tekort hoogopgeleiden bedreigt te veel bedrijvenKlinkt goed! En ik ben binnen niet al te lange tijd ook hoogopgeleid. Klinkt wel stoer he? Marktwerking: tekorten doen de prijzen van de hoogopgeleiden stijgen…Deze berichten bezorgen mij werkelijk een gute laune!

Bleek er zomaar een wielrenner bij mij in de klas te zitten zeg, en daar kwam ik eerst eens na 2 maanden pas achter. Ideaal, want nu heb ik een trainingspartner! Mooier nog, iemand die de weg hier natuurlijk op zijn duimpje kent en waardoor ik hier de mooiste rondjes kan maken. Dacht ik… De man traint op de Gaisberg of op een weg ten noorden van Salzburg, die hij op en neer fietst. Verder komt hij nergens. Zelfs op de Gaisberg, waar hij tot in den treure op traint, had hij nog niet gezien dat hij deze ook aan de andere zijde af kon dalen. Deze man spant werkelijk de kroon, fietsen is voor mij ontdekken. Niet alleen hier, maar ook thuis probeer ik gevarieerde rondjes te bedenken. Deze man is een barbaar en doet afbreuk aan onze prachtige sport. Ik noem deze man dan ook consequent spoorzoeker. Ik moet daarmee oppassen, dadelijk vergeet ik nog zijn echte naam. Ik wil hem ook niet kwetsen, het is zon aardig kereltje verder! Nog een mooi verhaal, de Vredeskoers kwam bij hem door het dorp. Hij moest een halfuur wachten en had geen idee waarop.. (Noot van de redactie: voor de val van de muur werd de Vredeskoers ook wel gezien als de Tour voor Oostblokkers, en vandaag de dag nog steeds een hele prestigueze koers door Oost en Midden Europa) Maar onze spoorzoeker wist van niks hoor!Ik kon de man natuurlijk in het ongewisse laten en door laten ploeteren, of hem een beetje door de regio loodsen. Dat laatste heb ik dan maar gedaan, zijn stop zinnetje is dan ook  ‘Da war ich noch nicht’. Hij was nog helemaal nergens, ook niet in de prachtige regio Berchtesgaden/ Konigssee. Niet op de 1600 meter hoge Rossfeldstrasse en niet in het merendistrict. Niet in het middeleeuwse Hallein, niet in de prachtige Strublklamm en niet op de Postalm. En dat terwijl deze knakker hier al 2 jaar woont, en dan kan Tom Rustebiel uit het vlakke Nederland hem een beetje het Salzburgerland laten zijn. Zucht…DOAR ZAKT MIE NOU DE BOKSEM VAN OAF!Nu denkt u misschien, meneer Rustebiel, is dat niet een beetje een overdreven verhaal? Nee… Was het maar waar…

De Almbachklamm is een kloof/ ravijn waarin een riviertje stroomt. Prachtig schouwspel der natuur. Vier uur hebben we er rondgewandeld op deze mooie dag. Plaatje van de indrukwekkende Konigssee, een meer omgeven door bergen tot 2500 meter hoogte. Het heeft wel iets van de Noorse Fjorden. Alleen dan met beter weer. Wiebe probeert de snelheid van de Duitsland 1 te evenaren op de vermaarde bobslee/ rodelbaan bij de Konigssee.Tom Rodelbiel